Hoe lang hou jij dit vol?

Speciaal voor de mensen die ons tijdens de eerste twee weken zijn komen bezoeken: Jef kan ook huilen! De verleiding is groot om hem bij zo'n huilbui meteen uit zijn wiegje te halen en te troosten. Elke seconde lijkt zijn keeltje wat hezer te worden, hij denkt zeker dat we hem niet meer graag zien, elke uithaal is niet alleen een aanslag op je gehoor maar gaat ook recht door je hart, de buren staan zeker op het punt de politie te bellen omdat ze denken dat we ons kind aan't vermoorden zijn, het lijkt of hij al een half uur aan't huilen is, maar in werkelijkheid is de eerste minuut nog net niet voorbij.

Als 't niet anders kon, denk ik niet dat het mij gelukt zou zijn om hem een eerste keer door te laten wenen. Het gebeurde dan ook toen ik onder de douche stond. De babyfoon sprong aan maar ik stond daar net met een shampoohoofd. Ik begon mij wat te haasten, vijf minuten gingen voorbij en wonder boven wonder: het huilen stopte, toen ik wat later ging kijken, lag Jef te slapen alsof er niets was gebeurd.

Nu laten we ons niet meer vangen, als Jef zijn buikje vol is en hij een propere pamper heeft, wordt hij niet opgepakt als hij weent, we worden er al echt goed in. Dit is twee minuten na de huilbui van hierboven: stilte na de storm!

Doorslaapbarometer:
do 10/12 op vr 11/12: van 00u30 tot 3u30
vr 11/12 op za 12/12: van 1u55 tot 5u20
Beste nacht: woe 9/12 op do 10/12: van 00u30 tot 6u00

De doorslaapbarometer

't Zal toch geen reflux zijn maar eerder af en toe een krampje, want eergisteren was hij weer de rust zelve. De nacht van maandag op dinsdag was helaas opnieuw moeilijk, om de twee uur wenen en enkel de borst kon troost bieden. Voor ons was dat wenen toch even wennen want we waren toch enorm verwend in't begin, Jef deed niets dan slapen en zette enkel zijn keeltje open bij honger, maar een baby'tje moet nu eenmaal af en toe wenen.

Vannacht zijn we nog eens blijven logeren in Wellen. Voor de eerste keer heeft Jef nu op een aparte kamer geslapen. Het babybedje staat namelijk op mijn oude kamer en daar staat enkel een eenpersoonsbed en Mark was er ook bij dus we sliepen op mijn broer zijn kamer waar een twijfelaar staat. 't Was eerst een beetje onwennig om zo ver - toch wel zeker 20 meter en gescheiden door 2 deuren - van Jef te zijn, maar we hebben alledrie geslapen als een roos. Jef heeft zelfs een record aantal uren achter elkaar geslapen: om 00u30 gegeten en doorgeslapen tot 6u.

We hebben nu besloten om ook thuis het bedje op een aparte kamer te zetten. Op die manier worden we niet wakker van het minste geluidje en zal hij volgens ons ook gemakkelijker leren om zelfstandig te slapen. We zullen dan minder snel in de verleiding komen om hem op te pakken.

Doorslaapbarometer:
woe 9/12 op do 10/12: van 00u30 tot 6u00
Beste nacht: woe 9/12 op do 10/12: van 00u30 tot 6u00


Op de arm bij oma:

(Verborgen) reflux?

We dachten (denken) dat Jef misschien wat last heeft van (verborgen) reflux. Niet dat we naar de dokter geweest zijn, maar met alle informatie die je tegenwoordig op internet vindt, kan je al bijna zelf een diagnose stellen (borstvoeding.com, babyplaza). Jef geeft geen melk terug maar als hij een huilbui heeft, strekt hij zich helemaal op, hij steekt dan ook zijn tongske uit en moet regelmatig slikken (deze laatste twee dingen zijn me wel pas opgevallen bij het lezen van de symptomen).

Het plan was om zo snel mogelijk naar de dokter te gaan en Jef voorlopig zoveel mogelijk recht te houden, tijdens en na het eten en ook de matras in het bedje en de wieg wat schuin omhoog te leggen. Maar vannacht was het dan opeens al veel beter, om 23u30, 2u30, 6u30 en 9u30 gegeten, geen enkele keer geweend en telkens zonder morren terug het bedje in. Fingers crossed, hopelijk blijft het zo!

Brave baby, stoute baby

Ik heb eigenlijk nog niet zo veel foto's van Jef en mezelf, da's vooral omdat ik er meestal in mijn pyama, met nog verwilderde haren en dus niet zo fotogeniek bijloop. Gisteren had ik mij nog eens opgemaakt, de ideale gelegenheid om nog eens een foto te maken dacht ik, maar deze keer wilde Jef niet meewerken.

Dat boze gezichtje was al een voorbode van wat ons vannacht te wachten stond. De nacht voordien was hij nochtans zo braaf geweest. Hij had geslapen van middernacht tot 5u! Helaas heb ik niet echt van die uren kunnen profiteren. Ik werd een eerste keer wakker om 3u omdat ik dacht dat hij honger zou hebben, maar niets. Een half uur later werd ik weer wakker, helemaal in de war omdat ik dacht dat ik Jef vergeten eten te geven was en hij lag te verhongeren, maar nog steeds niets. Uiteindelijk ben ik zo om het half uur wakker geworden.

Ik keek dus alvast uit naar vannacht, maar het heeft niet mogen zijn: om de twee uur wakker en telkens ontroostbaar. Ik heb Jef uiteindelijk in zijn wiegje in de living gelegd en ben zelf naar de zetel verhuisd zodat Mark tenminste toch wat kon slapen. Honger, krampjes, reflux, aandacht nodig? Nu is hij weer stil...

Sinterklaas

Gisteren heeft Jef zijn schoen gezet:


En aangezien hij in zijn korte leventje al zo braaf geweest is, kreeg hij van de Sint deze groene doos:


Waarin dit prachtige truitje zat:


Reactie van Jef: dodo, kaka, pipi

Het borstvoedingsdieet

Ik ben al twee weken op het "borstvoedingsdieet" en ik kan het echt aanraden aan alle baby's. Ik drink ongeveer om de drie uur zo veel melk als ik kan en ik ben er ondertussen al 1 cm van gegroeid en bijna een halve kilo van bijgekomen. Ik ben nu 51 cm en weeg 3,450 kg.

Hier zie je mij in mijn nieuwe pyama (met voetjes), die kan ik nog dragen tot ik 56 cm ben!

Meer informatie over borstvoeding op www.borstvoeding.com

De eerste keer alleen met zijn twee thuis

Mark is sinds gisteren terug aan't werk en gisterenavond zijn Jef en ik teruggekomen van ons logeerpartijtje in Wellen, vandaag was dus de eerste dag dat we met zijn tweeën alleen thuis waren. We hebben eerst uitgeslapen tot 11u30 en tegen 15u waren we klaar om de deur uit te gaan. We hadden ons allebei dik ingeduffeld tegen de kou.

We moesten onder andere naar het Kruidvat voor nieuwe pampers. Er stond een enorm lange rij aan te schuiven aan de kassa en Jef begon het wachten wat beu te worden dus hij zette zijn keeltje open. Wie staat er op een doordeweekse namiddag nog aan te schuiven aan de kassa van het Kruidvat? Andere mama's met kindjes. Niet veel later begon een andere baby dan ook te huilen, op hetzelfde huilritme als Jef. Nu was ik gelukkig niet meer de enige die daar stond met een wenend kind... Nadat we hadden afgerekend dan maar meteen rechtsomkeer naar huis dacht ik, maar ik was nog geen tien seconden terug onderweg of het wenen was al gestopt. Jef houdt precies wel van wandelen. We zijn dan nog snel naar de Zara kunnen gaan voor een nieuwe pyama met voetjes!