Terug naar school

Dagenlang afgeteld en eindelijk naar het eerste studiejaar

Tweede kleuterklas

Eerste huiswerk

En een dagje later was het voor mij ook weer de eerste werkdag na vijf (!) weken verlof

De Gruffalo

Vandaag Alken - London - Mechelen, trein - kantoor - trein, onderweg toch nog een Gruffalo boek kunnen scoren - benieuwd wat Jef ervan zal vinden - en een vreemde naam gekregen.

Lente

De lente is al begonnen bij Fou d'Food...

Parijs

Om het half jaar wordt er een "Network meeting" georganiseerd. Dan komen alle belangrijke mensen van The Network samen om over allerlei belangrijke dingen te spreken. Omdat het deze keer dichtbij was - in Parijs - mocht ik ook mee. Sjiek hotel, etentje op een boot op de Seine, aan de Eifeltoren voorbijvaren, conferentie in een nog sjieker hotel en de laatste meeting naast de Galeries Lafayette. Bij het bestellen van mijn tickets had ik nog gedacht om een wat latere trein te boeken zodat ik nog even zou kunnen gaan shoppen, maar ik was blij dat ik uiteindelijk toch voor de eerste Thalys na de meeting had gekozen want ik had Jef enorm gemist. Twee dagen en één nacht zonder hem en dat terwijl hij voor de eerste keer in zijn leven ziek was, was toch meer dan lang genoeg. Gelukkig werd er bij oma en opa goed voor hem gezorgd.

Back to work...

Zondag, het hele huis gepoetst, laptop ingepakt, papflesjes klaargezet, melkpoeder afgemeten, kleren klaargelegd. 's Nachts, ik kan niet slapen. Zes uur dertig, de wekker loopt af. Kwart voor acht, Jef afzetten in de crèche. Negen uur, terug op het werk. Vier uur dertig, trein naar huis. Vertraging, file. Jef terugzien. Hij lacht! Hij heeft gespeeld, veel geslapen, naar de andere kindjes gekeken. Hij doet het heel goed in crèche. Een paar kindjes komen kleine Jef nog een kusje geven voor hij vertrekt. Onderweg naar huis, weer in de file. Halfacht, Jef in bad, flesje, bedje, verhaaltje. Wat een dag, ik val uitgeput neer in de zetel. Nog even een nieuw ritme vinden!

Maandag 16 november, 17u30

Maandag 16 november, het is half zes, ik ben onderweg naar mijn consultatie bij de gynaecoloog - niet vermoedend dat dit de laatste zal zijn voor de bevalling. Ik heb net mijn laatste werkdag erop zitten, of toch bijna. Ik moet alleen nog enkele klanten informeren van mijn zwangerschapsverlof en mijn out of office opzetten, maar door een voortdurend blokkerende computer, was dat nog niet gelukt.

Ik ben alvast te voet op weg want Mark zit nog in de file en niet in Kopenhagen zoals eerst gepland. Om stipt 18u mag ik binnen bij de dokter. Alles is goed met de baby, hij is al 3 kg, zit nog steeds met zijn hoofdje naar beneden, hij is eigenlijk al helemaal af om geboren te worden. De dokter controleert ook mijn bloeddruk, gewicht en urinestaaltje en met dat laatste was ze toch niet helemaal tevreden. Er zit eiwit in. Eiwit in de urine kan wijzen op zwangerschapspre-eclampsie (ook wel zwangerschapsvergiftiging genoemd). Ik heb geen last van de andere symptomen zoals hoge bloeddruk of hoofdpijn, maar de dokter wil toch liever het zekere voor het onzekere nemen. Ik moet bloed laten trekken en een nieuw urinestaal afgeven en dan belt ze terug om te laten weten of de bevalling eventueel de volgende dag al wordt ingeleid. Dat is even slikken, we hadden niet verwacht dat het opeens zo snel kon gaan.

Om 21 uur hebben we dan de dokter aan de telefoon, het verdict is gevallen, dinsdag 17 november om 7u 's ochtends afspraak in het ziekenhuis. Nog gauw de laatste voorbereidingen treffen: de adressenlijst voor de geboortekaartjes doorsturen naar de drukker, de laatste dingen in mijn koffer stoppen, nog een allerlaatste foto van mijn buik en dan een onrustige nacht...

Glucosetest - deel II

Woensdagochtend om 8u stond ik al voor de deur van het ziekenhuis, voor de nieuwe glucosetest, zonder ontbijt deze keer, gewapend met vier humo's en laptop om de rest van de voormiddag al wachtend door te komen. Rond half negen werd de eerste keer bloed getrokken en vlak daarna moest ik twee flesjes van dat zoete drankje drinken. Dan een uur wachten. Hoewel het ziekenhuis vlakbij is, op een dikke vijf minuten van bij ons, besloot ik toch maar daar te blijven. Ik moest er immers ook voor zorgen dat ik zo weinig mogelijk inspanning deed om de resultaten van de test niet te beïnvloeden. Dan maar een beetje werken, de tijd vloog voorbij en het werk ging enorm goed vooruit, ik werd deze keer eens niet afgeleid door voortdurend binnenkomende mailtjes want er was geen draadloos internet in't ziekenhuis.
Om half tien dan de tweede keer bloed laten trekken, opnieuw een uur wachten en weer hetzelfde scenario om half elf en om half twaalf. Pas op donderdagochtend kon ik de dokter bereiken voor de resultaten. De uitslag bleek gelukkig normaal, toch mag ik geen snoep en koekjes meer eten, maar dat vind ik eigenlijk niet zo erg. Mijn armen zien er nu een beetje uit zoals die van een drugsverslaafde, gelukkig is het niet meer zo warm als enkele weken geleden en kan ik lange mouwen aandoen!

Sommerkurs Deutsch

De voorbije twee weken heb ik niet zoveel berichtjes geplaatst, het is namelijk nogal druk geweest. Ik heb een intensieve cursus Duits gevolgd, elke dag van half negen tot vijf, vroeg thuis, dat wel, maar 's avonds moest er dan ook nog een beetje voor 't werk gewerkt worden. Het was wel de moeite waard, ik heb ondertussen meestal zelf al door wanneer ik weer eens de akkusativ of dativ fout gebruikt heb.

Mijn klasgenoten waren trouwens heel enthousiast over de baby, er werden zelfs al namen gesuggereerd, uiteraard in de sfeer van de les, maar ik vrees toch dat Mannfred, Hartmut of Waldemar niet op het geboortekaartje zullen pronken.

Mijn Duitse klas:


En met enige fierheid ook mijn "magna cum laude" rapport:

Back to Avignon

Vorige week was ik weer terug in Avignon voor enkele dagen, twee weken na onze vakantie daar. Nog altijd mooi weer, de lavendel stond nu al in bloei, maar deze keer moest er wel gewerkt worden: meetings, workshops en tussendoor nog wat mails checken. Gelukkig waren de pauzes aangenaam: genieten van de zon, het zwembad en de kookkunsten van onze gastvrouw. De wijnproeverij en de vodka van onze Russische collega heb ik wel aan me voorbij moeten laten gaan maar als zwangere vrouw had ik dan weer enkele andere voordelen: geen koffers dragen en met de auto naar de meetings in plaats van te wandelen door de brandende zon.
Ondertussen moest de toekomstige papa voor het werk naar Düsseldorf, Kopenhagen en Oslo. We zullen ons leven nogal moeten aanpassen binnenkort, vooral extra organisatie, maar dat hebben we er uiteraard allemaal voor over!

New StepStone product

Expected go live date:

• 26/11/2009

Project owners:

• Mark
• Els

Current development status:

• 16 cm
• 150 gr

Het StepStone marketing team heeft alvast voor een prachtige outfit gezorgd: