Marie Kondo en de boekenkast

Al meer dan een jaar geleden zijn wij verhuisd en nog steeds staan hier onuitgepakte dozen, een aantal daarvan met boeken die we ongetwijfeld nooit meer gaan lezen. Sinds ik het boek van Marie Kondo heb gelezen koop ik trouwens (bijna) nooit meer boeken, we gaan nu naar de bibliotheek, een enorme besparing zowel in de portemonnee als qua plaats.

De uitdaging is nu om een selectie van deze boeken in één boekenrek te krijgen.

Opruimen

Ondertussen is ook de voorraadkast opgeruimd: alle pakjes en zakjes in potjes en een duidelijk overzicht van alles wat we nog in huis hebben. Voor de diepvriezer hetzelfde. Gelukkig maar want deze week kregen we uit de moestuin van de buren twee zakken boontjes, vier courgettes, vijf komkommers en twintig tomaten. Zeventien bakjes geblancheerde boontjes staan intussen in de diepvriezer, genoeg om de rest van 't jaar één keer per week boontjes te eten, ik moet dringend op ziek naar recepten. Suggesties zijn uiteraard welkom.

Marie Kondo - vervolg

Zo op het eerste zicht waren er al vijf paar schoenen waar ik vanaf wou. De platte sandalen: één paar is tot op de draad versleten, de andere sandalen doen pijn aan mijn voeten. Nog zomerschoenen die ik al zeker zes jaar heb - ik weet het nog want iemand zei me toen ik zwanger was van Jef "leuk dat je nog hakken draagt - en die ondertussen bijna uit mekaar vallen. Ook de loop- en stapschoenen hebben in feite hun beste tijd gehad. Ik heb echter nog van geen enkel paar definitief afscheid kunnen nemen. Vier paar schoenen zijn intussen wel bij de schoenmaker geweest, alles is mooi opgepoetst en is netjes opgeborgen in de kast. Inderdaad, (mijn) schoenen hoef ik nooit meer op te ruimen, die staan nu elke avond mooi op hun plekje!

Ondertussen heb ik mij op de verzorgingsproducten gestort. Hoeveel pottekes kan je in huis hebben? Wij hoeven ons in ieder geval geen zorgen te maken dat we binnen enkele weken/maanden/jaren zonder douchegel of shampoo zouden vallen.

Marie Kondo - Stap 1 - De schoenen

Mijn collectie schoenen zou ik durven vergelijken met het Belgische wegennet: wegens een gebrek aan onderhoud en investeringen bevindt die zich in een erbarmerlijke staat. Ik vind heel moeilijk schoenen naar mijn goesting, ga altijd te laat naar de schoenmaker en poets mijn schoenen nooit. Hoog tijd om daar verandering in te brengen: grote schoonmaak, hakjes laten vervangen en shoppen. Ohja, ik klok af op slechts 19 paar, dus nogmaals: shoppen!

Opgeruimd staat netjes

Ik lees graag blogs: Mme Zsazsa voor tips over de moestuin, Green Kitchen Stories voor de recepten (waar ik overigens nog geen enkel van gemaakt heb) en Our Little World voor de leuke foto's van mijn neefjes. Mijn favoriete blog is die van Annelyse, een werkende mama van twee die ook van lopen houdt, heel wat meer kilometers dan ik, maar altijd heel herkenbaar en gewoon leuk om te lezen.

Nu blijkt dat mijn mama nog een grotere fan is van Annelyse en in navolging van haar fascinatie voor het minimalisme ook het "opruimboek" van Marie Kondo in huis gehaald heeft. Ik heb het ondertussen ook gelezen. Mark vond dat ik de tijd die ik had gespendeerd aan het lezen van het boek beter meteen had gebruikt om op te ruimen, maar de techniek is blijkbaar ook belangrijk. Volgens KonMari zullen mijn cellen namelijk gaan bruisen van de energie als de kleren in mijn kast in de juiste volgorde hangen en zal mijn handtas mij dankbaar zijn als ik ze elke avond leegmaak. Ik onthou gewoon dat ik de spullen per categorie moet aanpakken: álle boeken, álle kleding, etc. Dan moet ik kiezen wat ik bewaar of weggooi en tot slot moet ik een geschikte plek zoeken om alles op te bergen. Nadien zal ik dan nooit meer hoeven op te ruimen, heaven! Volgende week begin ik met de schoenen.