Marlies Dekkers

Zware borsten, er dag en nacht moeten zijn, ... borstvoeding is niet altijd rozegeur en maneschijn, maar onze kleine Louis vaart er wel bij: hij is ondertussen 55 cm en weegt 4,710 kg. Bovendien heb ik vorige week enkele mooie borstvoedingsbeha's (onder andere van Marlies Dekkers in solden voor maar 20 euro bij Lingerie Curtres in Hasselt) en een borstvoedingsproof kleedje op de kop kunnen tikken, dus mijn motivatie is weer helemaal daar.

Koe

Sinds maandag is de koe verboden voor mij: geen melk, room, yoghurt of boter meer. Aangezien Jef zoveel last had van eczeem en één van de mogelijke oorzaken een allergie voor koemelk was, heeft de verpleegster van Kind en Gezin mij aangeraden om zo lang ik Louis borstvoeding geef, preventief ook geen koemelk meer te consumeren. Als ik daarmee eczeem bij Louis kan vermijden, dan geef ik dat met plezier op, maar 't is toch niet zo gemakkelijk als het op het eerste zicht lijkt.

De gewone melk, yoghurt en bakboter kunnen gemakkelijk vervangen worden door alternatieve producten van bijvoorbeeld Alpro, die wij toch sowieso meestal al in huis hebben, maar de koe blijkt echt alom tegenwoordig te zijn: in chocolade en suikerbonen, in verschillende soorten brood en koffiekoeken, in roomsoepen en sauzen, in koekjes en ijs, en zelfs in sommige soorten charcuterie blijkt melk (?) te zitten. De zwangerschapskilo's zullen er nu wel eens zo snel afvliegen!

Pap(a)flesje

Eens je mama bent geworden is het tijd om de Flair in te ruilen voor de Libelle. De Roze Doos maakt je hier subtiel attent op, door een kortingsbon voor een abonnement op de Libelle toe te voegen. Misschien begin in de Libelle ook echt wel interessanter te vinden, maar zondag ga ik toch lekker met de Flair bon naar de sauna. Aangezien Jef ook nog wel wil eten tijdens mijn afwezigheid, moet er melk afgekolfd worden.

Een afkolfapparaat ziet er op het eerste zicht een beetje als een marteltuig uit, maar zondag heb ik er mij dan toch maar eentje aangeschaft en maandag voor de eerste keer geoefend. In twee keer had 75 ml melk bij elkaar gesprokkeld, volgens het boekje van de mutualiteit moest dit voldoende zijn voor één voeding. 's Avonds kon Mark dan voor de eerste keer een flesje geven. Jef had blijkbaar grote honger, want in minder dan vijf minuten was alles op, dan nog maar even aan de borst leggen.

In ieder geval, we weten nu dat Jef zonder problemen van het flesje zal eten en ik ben vandaag alvast begonnen met het aanleggen van een voorraadje melk voor zondag.

Het borstvoedingsdieet

Ik ben al twee weken op het "borstvoedingsdieet" en ik kan het echt aanraden aan alle baby's. Ik drink ongeveer om de drie uur zo veel melk als ik kan en ik ben er ondertussen al 1 cm van gegroeid en bijna een halve kilo van bijgekomen. Ik ben nu 51 cm en weeg 3,450 kg.

Hier zie je mij in mijn nieuwe pyama (met voetjes), die kan ik nog dragen tot ik 56 cm ben!

Meer informatie over borstvoeding op www.borstvoeding.com

Borstvoeding

Borstvoeding geven, het lijkt simpel, maar er gaat toch enige oefening zowel voor jezelf als voor de baby aan vooraf. Ik zit nog niet in de fase dat ik in het openbaar borstvoeding kan geven zonder dat er iets te zien is, maar door de dag begint het steeds beter te gaan: liggend, zittend, met of zonder borstvoedingskussen, allemaal geen probleem. Ik kan zelfs terwijl tv kijken (leve Vitaya!). 's Nachts blijft het wel wat moeilijker, zeker voor een vaste slaper zoals mezelf. Ik word wel wakker om de drie uur of als Jef begint te wenen als hij honger krijgt, maar ik ben dan telkens helemaal in de war en weet niet meer in welke 'fase' dat ik zit. Moet hij eten krijgen of had ik nu net eten gegeven? Of moet ik een nieuwe pamper geven misschien? Of ligt hij hier nog bij mij in bed?

Vannacht om 6u moest ik nog eens eten geven, ik was begonnen met de rechterborst en opeens werd ik wakker om 7u30. Jef ik in lagen in bed naast mekaar te slapen. Daar ging meteen onze eerste en enige regel die we tot nu toe hadden - "het kind zal niet bij ons in bed slapen". Bovendien had ik nu niet kunnen controleren of hij wel genoeg had gegeten, om zeker te zijn probeerde ik nog even aan de andere borst, maar geen reactie, dus ik veronderstelde dat zijn buikje wel vol zou zitten. Ik probeerde Jef terug in zijn eigen bedje te leggen, maar Jef dacht daar anders over en wie trekt er dan aan't langste eind: tenzij je een gehoorsprobleem hebt, het wenende kind natuurlijk. Hij huilde op de manier dat in het boek van Kind & Gezin beschreven staat als "ik heb honger", dus ik probeerde nog eens om de andere borst "aan te bieden" en ja, hij hapte toe, maar slechts voor twee slokjes en dan was hij weer in dromenland.

Maar zo niet, dacht ik! Dus ik maakte van mijn hart een steen en heb 'm terug in zijn bedje gelegd, hij is gelukkig redelijk snel gestopt met huilen. Ik heb 'm dan een dik uur later eten gegeven voor hij begon te huilen, hopelijk heeft hij hieruit à la Piet Huysentruyt het volgende geleerd:
1. Ik mag niet bij mama en papa in bed slapen
2. Ik hoef niet te huilen alsof ik vermoord word om eten te krijgen