Dinsdag 17 november, 14u53

De details van de bevalling zal ik jullie besparen, maar om 14u53 was hij er dan, onze kleine Jef. Het moment dat hij op mijn buik werd gelegd was zonder twijfel het gelukkigste moment uit heel mijn leven.

Maandag 16 november, 17u30

Maandag 16 november, het is half zes, ik ben onderweg naar mijn consultatie bij de gynaecoloog - niet vermoedend dat dit de laatste zal zijn voor de bevalling. Ik heb net mijn laatste werkdag erop zitten, of toch bijna. Ik moet alleen nog enkele klanten informeren van mijn zwangerschapsverlof en mijn out of office opzetten, maar door een voortdurend blokkerende computer, was dat nog niet gelukt.

Ik ben alvast te voet op weg want Mark zit nog in de file en niet in Kopenhagen zoals eerst gepland. Om stipt 18u mag ik binnen bij de dokter. Alles is goed met de baby, hij is al 3 kg, zit nog steeds met zijn hoofdje naar beneden, hij is eigenlijk al helemaal af om geboren te worden. De dokter controleert ook mijn bloeddruk, gewicht en urinestaaltje en met dat laatste was ze toch niet helemaal tevreden. Er zit eiwit in. Eiwit in de urine kan wijzen op zwangerschapspre-eclampsie (ook wel zwangerschapsvergiftiging genoemd). Ik heb geen last van de andere symptomen zoals hoge bloeddruk of hoofdpijn, maar de dokter wil toch liever het zekere voor het onzekere nemen. Ik moet bloed laten trekken en een nieuw urinestaal afgeven en dan belt ze terug om te laten weten of de bevalling eventueel de volgende dag al wordt ingeleid. Dat is even slikken, we hadden niet verwacht dat het opeens zo snel kon gaan.

Om 21 uur hebben we dan de dokter aan de telefoon, het verdict is gevallen, dinsdag 17 november om 7u 's ochtends afspraak in het ziekenhuis. Nog gauw de laatste voorbereidingen treffen: de adressenlijst voor de geboortekaartjes doorsturen naar de drukker, de laatste dingen in mijn koffer stoppen, nog een allerlaatste foto van mijn buik en dan een onrustige nacht...

Jef

Het wiegje staat klaar

Het grote pak op de kast...

... is ondertussen uitgepakt. Ik heb het zelfs al op de dag voor mijn verjaardag mogen opendoen. En wat zat erin?

Deze supersjieke blender:



De volgende gerechten heb ik er al mee gemaakt:
- chocolade- en appelcakejes
- clafoutis met appel
- quiche met geroosterde paprika, courgette en feta
- smoothie met appelsien en framboos

Nog 18 dagen

Nog 18 dagen... Gelukkig hebben we dit weekend heel wat van onze to do lijst kunnen schrappen. Vrijdag zijn we naar de zwangerschapskine geweest. Mark moest dan leren hoe hij mij moest masseren om mij te ontspannen tijdens de weeën, volgens de kinesist had hij talent. Ik kreeg ook ademhalingsoefeningen en mocht het kraambed in de verloskamer eens uitproberen. Ik weet natuurlijk niet hoe de bevalling exact zal verlopen maar ik ben wel blij dat ik nu min of meer weet wat me te wachten staat.

Gisteren hebben we onze eerste voorraad pampers aangeschaft, we hebben even moeten zoeken dewelke we nu precies moesten nemen. Ik dacht eerst dat "jumbo" voor een grote baby was, maar bij nader inzien bleek dat gewoon een groot pak pampers te zijn. Van de foto's op de verpakking konden we ook afleiden dat we niet die voor een kruipende of stappende baby moesten hebben. Uiteindelijk zijn we met de juiste soort naar huis gekeerd: de "new baby" pampers voor babytjes van 2 tot 5 kg.
Ondertussen draait de wasmachine met de tweede lading babyspulletjes... We zijn er bijna helemaal klaar voor...

To do list

Een baby, er komt heel wat bij kijken en hij is er nog niet eens!! Nog drieënhalve week te gaan, we hebben al veel in orde gebracht, maar er staat toch ook nog heel wat op onze "to do list".

Geboortelijst leggen: DONE
Suikerbonen bestellen: DONE
Adressenlijst voor de geboortekaartjes: DONE
Babykleertjes kopen: DONE
Afspraak voor zwangerschapskine: DONE
Meter & Peter kiezen: DONE















Pampers kopen: TO DO
Naar de zwangerschapskine gaan: TO DO
Babykleertjes wassen: TO DO
Pyama kopen voor in't ziekenhuis: TO DO
Koffer maken voor 't ziekenhuis: TO DO
Plan A, B & C maken om naar 't ziekenhuis te gaan: TO DO