Onze Wereld

Voor wie nog meer reisverhalen wil lezen: surf naar www.onzewereld.be en volg Bram en Soetkin op hun reis door Azië en Nieuw-Zeeland

Halong Bay

Snake Village

Na iets meer dan twee weken vonden we dat de tijd rijp was om ons zelf eens in het verkeer te begeven. We huurden een fiets bij een vriendelijke dame die ons ook hielp om ons volledig in plastiek te verpakken tegen de regen. Bestemming: 'Le Mat', beter bekend als Snake Village. We hadden de tactiek van fietsen in Hanoi al meteen volledig onder de knie. Rustig blijven fietsen, niet onverwachts stoppen en vooral geen onvoorspelbare manoevers maken, ook niet als er achter je een bus aan't claxoneren is alsof je leven ervanaf hangt. Om Hanoi te verlaten moesten we de 'Red River' oversteken. We geraakten op de brug via een soort van oprit voor fietsen en brommers. De brug zag er wat instabiel en gevaarlijk uit - door bombardementen van tijdens de oorlog, vernamen we later - toen wist ik duidelijk nog niet welke andere gevaren ik later die dag nog zou moeten trotseren.


We waren al een keer aan Le Mat voorbijgereden, maar na enkele tips van voorbijgangers kwamen we dan toch in een verlaten uitziend dorpje aan, her en der hingen plakaatjes waarop een slang was afgebeeld. We keken goed rond waar we fietsten, op onze hoede om maar niet oog in oog met een slang te staan. Maar er gebeurde niets. We wisten niet goed waar we naartoe moesten tot opeens iemand ons een kaartje toestopte van een restaurant waar we slang konden eten. We bedankten hem vriendelijk en maakten uit veiligheidsoverwegingen rechtsomkeer. Even later kwamen we nog twee toeristen tegen. We stelden voor om samen naar het slangenrestaurant te gaan. Op het gelijkvloers stonden verschillende bokalen met slangen op sterk water tentoongesteld.


We werden naar de eerste verdieping geleid waar ons een tafel werd aangewezen. Niemand sprak Engels, maar ik besloot toch in mijn beste vervietnameesd Engels de menukaart te vragen. Meteen verdween een van de obers om even later met een zak terug te keren. Daaruit haalde hij triomfantelijk een zwarte slang met gevaarlijke giftanden die meteen al sissend begon rond te kruipen.


Ik sprong van mijn stoel en rende naar de andere kant van de kamer. Een van onze metgezellen was gelukkig iets koelbloediger en begon over de prijs te onderhandelen. Ondertussen maakte ik vanop veilige afstand enkele foto's. Toen de twee het op een akkoord hadden gegooid over de prijs, greep een van de obers een mes en sneed de slang de keel over. Het bloed werd zorgvuldig opgevangen in een flesje, we kregen elk een glaasje geserveerd. De man in het gezelschap kreeg bovendien het nog kloppend hard in een glaasje vodka gepresenteerd. Met veel moeite nam ik een slok van het slangenbloed. Even later verscheen de slang op tafel in de vormvan spring rolls, gebakken met groentjes en verwerkt in een soort van gehaktballetjes. Niet de meest smakelijke maaltijd ooit maar zeker en vast de meest spannende.

Hanoi

Cafe On Thu Wheels

In front of the hotel in Hue was a nice backpackers bar called "On Thu Wheels", where tranvellers could choose from a nearly endless menu.

We saw immediatly we could go there for breakfast as well because they were serving sanwich with meltelli cheese, cornflake with fruit (just one cornflake?) or freach toast with james (we don't know james yet, but can't wait to see him).

The choice for dinner was difficult as well. Graden salad with onioon, macarrion with cheese, spaghetti with garlil or a cheese burget with french frieds (all typical Vietnamese dishes?). We also saw pork cry on the menu and could imagine a pork crying when thrown in the pan but a vegetable cry??

For the drinks we couldn't decide wether to take an organge juice, a lemon julie or papaa shake. In the end we just went for a Tiger beer.

DMZ

De geschiedenis van de Vietnamoorlog zal ik jullie besparen maar voor Leen en mijn hebben Viet Cong, Ho Chi Minh Trail en Agent Orange na een bezoek aan de Demilitarised Zone (DMZ) geen geheimen meer.
De Demilitarised zone vormde vroeger de scheiding tussen Noord en Zuid en ligt rond de Ben Hai River. Het was verboden om deze zone te bombarderen. Tegenwoordig ligt dit gebied bezaaid met rijstvelden maar er zijn nog talrijke kraters van bominslagen te zien.
We bezochten de Ho Chi Minh Trial, een vroegere Amerikaanse militaire basis en de Vinh Moc Tunnels waar de mensen uit de dorpen in de buurt gedurende vijf jaar onder de grond leefden om te schuilen voor de bombardementen.

Het was interessant om de dingen eens vanuit een niet-Westers standpunt te bekijken. Als ik hier geweest was voor mijn examen Internationale Politiek sinds 1945, zou ik de Vietnam- en Korea-oorlog nooit door elkaar gehaald hebben.

Life passing by in Hoi An