Sinterklaas

Gisteren heeft Jef zijn schoen gezet:


En aangezien hij in zijn korte leventje al zo braaf geweest is, kreeg hij van de Sint deze groene doos:


Waarin dit prachtige truitje zat:


Reactie van Jef: dodo, kaka, pipi

Het borstvoedingsdieet

Ik ben al twee weken op het "borstvoedingsdieet" en ik kan het echt aanraden aan alle baby's. Ik drink ongeveer om de drie uur zo veel melk als ik kan en ik ben er ondertussen al 1 cm van gegroeid en bijna een halve kilo van bijgekomen. Ik ben nu 51 cm en weeg 3,450 kg.

Hier zie je mij in mijn nieuwe pyama (met voetjes), die kan ik nog dragen tot ik 56 cm ben!

Meer informatie over borstvoeding op www.borstvoeding.com

De eerste keer alleen met zijn twee thuis

Mark is sinds gisteren terug aan't werk en gisterenavond zijn Jef en ik teruggekomen van ons logeerpartijtje in Wellen, vandaag was dus de eerste dag dat we met zijn tweeën alleen thuis waren. We hebben eerst uitgeslapen tot 11u30 en tegen 15u waren we klaar om de deur uit te gaan. We hadden ons allebei dik ingeduffeld tegen de kou.

We moesten onder andere naar het Kruidvat voor nieuwe pampers. Er stond een enorm lange rij aan te schuiven aan de kassa en Jef begon het wachten wat beu te worden dus hij zette zijn keeltje open. Wie staat er op een doordeweekse namiddag nog aan te schuiven aan de kassa van het Kruidvat? Andere mama's met kindjes. Niet veel later begon een andere baby dan ook te huilen, op hetzelfde huilritme als Jef. Nu was ik gelukkig niet meer de enige die daar stond met een wenend kind... Nadat we hadden afgerekend dan maar meteen rechtsomkeer naar huis dacht ik, maar ik was nog geen tien seconden terug onderweg of het wenen was al gestopt. Jef houdt precies wel van wandelen. We zijn dan nog snel naar de Zara kunnen gaan voor een nieuwe pyama met voetjes!

Logeren bij oma en opa

Vandaag moest Mark opnieuw gaan werken, hij moest al direct ver weg. Al op zondagavond moest hij naar Oslo vertrekken, 't was met pijn in 't hart dat hij Jef achterliet. Jef en ik wilden liever niet alleen thuisblijven en zijn sinds gisterenavond bij oma en opa in Wellen. De hele familie is op bezoek gekomen en Jef verhuisde van arm tot arm: van tant Moniek naar An, naar Alberte, tant Marleen, Eef, nonk Moris, nonk Eric, Charlotte, tant Linda. Jef heeft de hele namiddag geslapen, hij dacht, ik zal vannacht wel eten (vier keer opgestaan).

Deze morgen was tot onze grote verrassing de Sint al langsgeweest in Wellen, hij had een boek gebracht voor Jef. Het ging over de Europese landbouwpolitiek, Jef heeft er de hele namiddag in zitten lezen totdat er weer bezoek kwam en Jef opnieuw tevreden van arm tot arm verhuisde van bomma naar tant Vonneke, tant Bieke en de andere bomma.

Borstvoeding

Borstvoeding geven, het lijkt simpel, maar er gaat toch enige oefening zowel voor jezelf als voor de baby aan vooraf. Ik zit nog niet in de fase dat ik in het openbaar borstvoeding kan geven zonder dat er iets te zien is, maar door de dag begint het steeds beter te gaan: liggend, zittend, met of zonder borstvoedingskussen, allemaal geen probleem. Ik kan zelfs terwijl tv kijken (leve Vitaya!). 's Nachts blijft het wel wat moeilijker, zeker voor een vaste slaper zoals mezelf. Ik word wel wakker om de drie uur of als Jef begint te wenen als hij honger krijgt, maar ik ben dan telkens helemaal in de war en weet niet meer in welke 'fase' dat ik zit. Moet hij eten krijgen of had ik nu net eten gegeven? Of moet ik een nieuwe pamper geven misschien? Of ligt hij hier nog bij mij in bed?

Vannacht om 6u moest ik nog eens eten geven, ik was begonnen met de rechterborst en opeens werd ik wakker om 7u30. Jef ik in lagen in bed naast mekaar te slapen. Daar ging meteen onze eerste en enige regel die we tot nu toe hadden - "het kind zal niet bij ons in bed slapen". Bovendien had ik nu niet kunnen controleren of hij wel genoeg had gegeten, om zeker te zijn probeerde ik nog even aan de andere borst, maar geen reactie, dus ik veronderstelde dat zijn buikje wel vol zou zitten. Ik probeerde Jef terug in zijn eigen bedje te leggen, maar Jef dacht daar anders over en wie trekt er dan aan't langste eind: tenzij je een gehoorsprobleem hebt, het wenende kind natuurlijk. Hij huilde op de manier dat in het boek van Kind & Gezin beschreven staat als "ik heb honger", dus ik probeerde nog eens om de andere borst "aan te bieden" en ja, hij hapte toe, maar slechts voor twee slokjes en dan was hij weer in dromenland.

Maar zo niet, dacht ik! Dus ik maakte van mijn hart een steen en heb 'm terug in zijn bedje gelegd, hij is gelukkig redelijk snel gestopt met huilen. Ik heb 'm dan een dik uur later eten gegeven voor hij begon te huilen, hopelijk heeft hij hieruit à la Piet Huysentruyt het volgende geleerd:
1. Ik mag niet bij mama en papa in bed slapen
2. Ik hoef niet te huilen alsof ik vermoord word om eten te krijgen

De ark van Jef

Maandag zijn we al een gedeelte van de cadeautjes die we gekregen hebben gaan ophalen in de Kinderplaneet. Eén van de nieuwe aanwinsten was deze speelmat alias ark van Noah. Toen Jef nog eens een keertje goed wakker was en aan't rond kijken was, besloot ik de ark eens op te bouwen zodat hij iets leuks had om naar te kijken. Helaas, tegen de tijd dat de ark klaar was, was Jef weeral in dromenland...

Jef over zijn verblijf in't ziekenhuis

"Ik wou eigenlijk nog een beetje langer in de buik van mijn mama blijven zitten, maar de dokter zei dat ik er uit moest komen en ja, als de dokter het zegt, daar kan ik als klein ventje niet tegenop. Ik ben er dan maar snel uitgekomen want naar 't schijnt is dat niet zo leuk voor mijn mama als dat te lang duurt.

Ik vind mijn mama trouwens de tofste van de hele wereld, ze geeft mij altijd eten en ze ruikt zo naar mama. Ik heb ook nog een papa maar ik weet nog niet zo goed waar die eigenlijk voor dient, want die geeft helemaal geen eten, maar mama vindt hem tof, dus ik vind hem dan ook wel ok.

Overdag zijn er altijd veel mensen in't ziekenhuis, ze komen allemaal kijken hoe knap ik wel ben. Ik ken die mensen allemaal niet, dus ik hou me dan maar stil en slaap een beetje. Bovendien halen ze soms geheel onverwacht een apparaat boven waaruit dan lichtflitsen komen en dan heb je maar beter je ogen dicht!
Van heel de dag te slapen ben ik dan goed uitgerust tegen 's nachts, dan is iedereen weg en heb ik mijn mama voor mij alleen. Het liefst wat ik dan doe, is dicht tegen haar aan liggen met haar borst in mijn mond en dan af en toe wat melk drinken en een beetje dutten. Mama legt me dan telkens terug in mijn bedje, maar ik heb al enkele trucjes bedacht waardoor ze mij er weer terug uithaalt. Soms begin ik te wenen, of zuig ik op mijn duim en iedere keer trapt ze daar weer in.

Hoewel ik nog maar heel klein ben, is er ook al echt iets dat ik haat op deze wereld en dat is het verzorgingskussen. Als ik een vuile pamper heb, als ze mij moeten omkleden of als ik uit bad kom, moet ik daar op en ik vind dat echt verschrikkelijk. Ik loop zelfs nog liever rond met een kakabroek dan op het verzorgingskussen te gaan. Ik probeer dat aan mijn mama en papa duidelijk te maken door heel hard te wenen of door pipi op hen te doen als ze mijn pamper uitdoen, maar ze willen het maar niet doorhebben.

Ondertussen ben ik al een paar dagen thuis, binnenkort zal ik daar iets over vertellen."